English version

Een stukje geologie van Holland

Tijdens de laatste ijstijd was het grootste deel van de Noordzee droog. Toen het water terugkeerde vormden de wind en de golven een rij duinen in het gebied van de Rijn-delta. Het waterniveau steeg geleidelijk verder en het gebied achter de duinen raakte overstroomd. Het gebied werd gevuld met zoet water uit de Rijn en hierin vormde zich een moeras. Overtollig water uit dit moeras stroomde via kreken en kleine rivieren naar de Rijn. Langs de oevers vormden zich kleiïge oeverwallen. Deze waren een beetje hoger en steviger dan het omringende moeras. Toen de eerste mensen zich in dit gebied vestigden zich op deze oeverwallen. Zij leefden van visvangst en jacht.
De mensen kwamen van de duinen die al eerder bewoond waren. De zee-zijde van de duinen was niet erg aantrekkelijk voor bewoning; de binnenrand van de duinen was met bossen bedekt. De naam Holland is een verbastering van van Hout-land. Deze streek is nog steeds zeer gezocht en veel welgestelden hebben er villa's en landgoederen.

Tijdens stormvloeden raakte het moeras af en toe overstroomd; om te overleven bouwden de bewoners hun huizen op kunstmatige heuvels bestaande uit grond en afval. De foto toont een boerderij aan de Alblas; het niveau is ongeveer een meter hoger dan het omringende land.
De frequentie van stormvloeden varieerde door klimaatveranderingen die in de loop van de eeuwen optraden. Bij ongunstige klimaatomstandigheden moesten de mensen hun nederzettingen verlaten. In de 11e eeuw waren de oeverwallen weer bewoond geraakt, maar toen de condities in de 12e eeuw weer ongunstiger werden waren de bewoners inmiddels beter georganiseerd en ze namen drastischer maatregelen om hun bezittingen te beschermen. Onder leiding van de graven van Holland begonnen zij hun woongebieden te beschermen met dijken.

Meer over dit onderwerp is te lezen in:

Naar de inhoudsopgave van deze website

Over de auteur

Naar Swan Support

© 2010: Nico Booij (zowel de tekst als de foto's)